• Αρχιερείς
  • Διατελέσαντες Κληρικοί
  • Αγιογράφος
  • Ευεργέτες-Δωρητές
Αρχιερείς που υπηρέτησαν στον Ιερό Ναό
Κληρικοί που υπηρέτησαν στον Ιερό Ναό
Ο ζωγράφος-αγιογράφος Κωνσταντίνος Αρτέμης (1878-1972) Περισσότερα
Κυριότεροι ευεργέτες-δωρητές του Ι. Ναού Περισσότερα

Ε΄ Κυριακή Νηστειών

Ε΄ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ

Η Ε´ Κυριακή των Νηστειών, η αρχή της Ε’ εβδομάδας που ακολουθεί, αποτελεί την τελευταία εβδομάδα της Μ. Σαρακοστής. Το ερχόμενο Σάββατο, το Σάββατο του Λαζάρου τελειώνει η Μ. Τεσσαρακοστή μία περίοδος που συνιστά τύπο και υπόδειγμα για όλη την περίοδο της ζωής μας. Αλλά ακόμη και αν δεν ζούμε τον υπόλοιπο χρόνο, σαν να ήταν Μ. Τεσσαρακοστή, έστω και αυτές τις 40 ημέρες, να τις βιώνουμε διαφορετικά, να κοινωνούμε με το μήνυμα που θέλει η Εκκλησία να μας περάσει.

Αυτήν την τελευταία λοιπόν εβδομάδα η Εκκλησία μάς κτυπά για τελευταία φορά το καμπανάκι της σωτηρίας. Μας καλεί, έστω και τώρα, έστω και την τελευταία στιγμή, να μετανοήσουμε να αλλάξουμε δηλαδή προοπτική ζωής. Και ο τρόπος που χρησιμοποιεί για να το κάνει αυτό η Εκκλησία, είναι να προβάλλει ένα πρόσωπο, που βίωσε συγκλονιστικά και με πολύ δύναμη τη μετάνοια και γι᾽ αυτό θεωρείται πρότυπο μετανοίας. Το πρόσωπο αυτό είναι η οσία Μαρία η Αιγυπτία.

Η οσία Μαρία η Αιγυπτία όταν ήταν δώδεκα μόλις ετών έφυγε από το σπίτι της και πήγε στην Αλεξάνδρεια όπου εκεί στην μεγαλούπολη αυτή, έζησε ασκώντας τα επάγγελμα της πόρνης για 17 ολόκληρα χρόνια. Όπως ομολογούσε η ίδια αργότερα, στον Αββά Ζωσιμά στον ασκητή δηλαδή Ζωσιμά στον οποίο εξομολογήθηκε, είχε τόσο έντονα μέσα της τον πόθο της πορνείας, που πολλές φορές δεν έπαιρνε χρήματα από τους πελάτης της, αλλά πήγαινε μαζί τους, προκειμένου να ικανοποιήσει το πάθος της πορνείας.

Ο Θεός όμως, επειδή όπως πολλές φορές έχουμε πει, δεν βλέπει μόνο τα φαινόμενα, αλλά βλέπει πίσω και πέρα από αυτά, γνώριζε πως ο πόθος της αυτός, το πάθος της αυτό, η αδυναμία της αυτή, της συνέβαινε επειδή δεν είχε γνωρίσει τον Χριστό. Έτσι καθοδήγησε τα πράγματα όπως έπρεπε και η Μαρία κατέληξε στην έρημο, έγινε αυστηρή ασκήτρια και αξιώθηκε μεγάλων και θαυμαστών θείων χαρισμάτων. Ο Θεός επέτρεψε να περάσει μέσα από την πολυχρόνια πορνεία η Μαρία, για να φανεί στην συνέχεια η μεγάλη αγάπη που είχε σε Αυτόν.

Στο παράδειγμα μετανοίας της Μαρίας και γενικότερα στον βίο της κρύβονται πολλά υψηλά νοήματα και εμείς θα προσπαθήσουμε να σχολιάσουμε μερικά από αυτά.

Πολλές φορές, άνθρωποι που ζούνε σε ακραίες καταστάσεις αμαρτίας, το κάνουν γιατί δεν βρέθηκε κάποιος να τους συγκινήσει και να τους μιλήσει για τον Χριστό. Η έντονη αμαρτία, όχι πάντα, αλλά αρκετές φορές κρύβει μέσα της τον πόθο της αναζήτησης της ζωής του Θεού. Η αμαρτία αυτή είναι σαν μια προσευχητική δύναμη, που απλά είναι αποπροσανατολισμένη, δεν βρήκε ακόμη τον δρόμο της.

Η δύναμη και η ανάγκη της ψυχής να δούνε και να βιώσουνε το φως του Χριστού, κάποιες φορές, εξοστρακίζεται και καταλήγει σε αντίθετο αποτέλεσμα. Ο Θεός όμως, που γνωρίζει καλά τις καρδιές των ανθρώπων, γνωρίζει τα αίτια που οδηγούν κάποιον στην αμαρτία ή όχι.

Ο καθένας από εμάς, και πολλοί περισσότερο οι άνθρωποι εκτός του μηνύματος του Χριστιανισμού και του Ευαγγελίου, μαθαίνουμε από τα μικρά μας χρόνια τα περί ηθικής και κοινωνικής συμπεριφοράς, ο καθένας σε διαφορετικό περιβάλλον. Πολλοί συνάνθρωποι μας δεν μεγαλώνουν αυτονόητα φυσιολογικά όπως έχουν κάποιοι άλλοι την τύχη να το κάνουν. Έτσι το αυτεξούσιό μας, η προσωπική δηλαδή, μυστική απόφαση του καθενός μας, για το αν θα ακολουθήσουμε, τον τυπωμένο στην καρδιά μας, νόμο της αγάπης η όχι, είναι δυνατόν να συγχυστεί, να μπερδευτεί με αποτέλεσμα, άλλοι να θέλουμε να είμαστε, και άλλοι τελικά να γινόμαστε.

Το οικογενειακό περιβάλλον που μεγαλώνουμε, το σχολείο που μορφωνόμαστε οι παρέες που κάνουμε, επηρεάζουν και παραπλανούν το αυτεξούσιό μας, μέχρι τουλάχιστον μια ηλικία. Και ενώ θα θέλαμε να είμαστε κάπως αλλιώς, καταντούμε να γινόμαστε αλλιώτικοι.

Βεβαίως, κάποια στιγμή η ψυχή ωριμάζει, η κρίση μας ανδρώνεται, όχι απαραίτητα ταυτόχρονα με την ενηλικίωσή μας, και η θέληση του ανθρώπου ενισχύεται και μπορεί πλέον να πάρει την ζωή στα χέρια του και να την οδηγήσει όπου θέλει.

Ο Θεός με την μακροθυμία Του και την υπομονή Του, μας περιμένει. Αφήνει τον καθένα μας, να ακολουθήσει τον δρόμο της καρδιάς του, τον δρόμο των θελημάτων του και των αντιλήψεών του και κάποια στιγμή, όταν Αυτός γνωρίζει πως είναι η κατάλληλη, φέρνει έτσι τα γεγονότα της ζωής και μας δίνει πολλές και απανωτές ευκαιρίες να αλλάξουμε, να απαλλαγούμε από την δουλεία της αμαρτίας, από την δυναστεία του σαρκικού φρονήματος και να απελευθερωθούμε στον τόπο της καλής είδησης, στον χώρο δηλαδή του Ευαγγελίου και να αποφασίσουμε, για μια ακόμη φορά, αν θα τον ακολουθήσουμε ή όχι.

Δυστυχώς, από την εμπειρία της ψυχογνωσίας της Εκκλησίας διαπιστώνετε, πως σε πολλούς ανθρώπους ο Θεός δείχνει τον δρόμο της λύτρωσης, αλλά αυτοί αντιδρούν και δεν θέλουν να λυτρωθούν. Οι αμαρτίες μας είναι μεγάλος μπελάς, είναι μεγάλη παγίδα, είναι καλλίφωνες σειρήνες, όπως αυτές που αναφέρονται στην Οδύσσεια του Ομήρου, που αποπροσανατολίσουν την ψυχή, την κρατούν δέσμια στις λάθος αποφάσεις, με μοναδικό σκοπό να μην αναπαυθεί ποτέ ο άνθρωπος και να μην βρει την ειρήνη του.

Η αμαρτία είναι το δεξί χέρι του διαβόλου, είναι το εργαλείο του. Όταν ξεκινούμε να την διαπράξουμε, μας μειώνει το μέγεθός της, ώστε να πέσουμε σε αυτήν, και όταν την πράξουμε αυξάνει τα βάρος των τύψεων και των ενοχών, ώστε να απογοητευτούμε και να χάσουμε την ελπίδα μας.

Από το σημερινό παράδειγμα όμως, που βρίσκεται μπροστά μας, την οσία Μαρία Αιγυπτία μαθαίνουμε, πως ότι και να έχει κάνει ο άνθρωπος, σε όσα σφάλματα και λάθη και αν έχει πέσει, υπάρχει η δυνατότητα της μετάνοιας, έστω και αυτήν την τελευταία εβδομάδα της Τεσσαρακοστής.

Η μετάνοια είναι κατά την διδασκαλία της Εκκλησίας, δεύτερο βάπτισμα. Όπως ακριβώς δηλαδή με το βάπτισμα καθαρίζεται ο άνθρωπος και καθιστά τον εαυτό του διαθέσιμο στην Χάρη του Θεού, έτσι και η μετάνοια, απαλείφει όλα τα προηγούμενα λάθη μας, μας καθαρίζει, μας λαμπρύνει, λευκαίνει και πάλι τον άσπρο χιτώνα του βαπτίσματος και μας δίνει σειρά προτεραιότητας για να λάβουμε, μυστικά μέσα στην ψυχή μας, την απολυτρωτική Χάρη. Να λάβουμε την έλαμψη του φωτός του Χριστού, να δυναμώσουμε πνευματικά και να μπορούμε στην συνέχεια, όπως ο Απ. Παύλος, να λέμε:

«ἀλλ᾽ἐντούτοιςπᾶσινὑπερνικῶμενδιὰτοῦἀγαπήσαντοςἡμᾶς. 38 πέπεισμαιγὰρὅτιοὔτεθάνατοςοὔτεζωὴοὔτεἄγγελοιοὔτεἀρχαὶοὔτεἐνεστῶταοὔτεμέλλονταοὔτεδυνάμεις 39 οὔτεὕψωμαοὔτεβάθοςοὔτετιςκτίσιςἑτέραδυνήσεταιἡμᾶςχωρίσαιἀπὸτῆςἀγάπηςτοῦθεοῦτῆςἐνΧριστῷἸησοῦτῷκυρίῳἡμῶν». (Ρωμ. 8:37-39).

Λέει εδώ ο Παύλος: «όλες τις δυσκολίες της ζωής, όλα τα βάσανά της, όλες τις μαυρίλες της, τις νικάμε, τις υπερνικούμε με την βοήθεια Αυτού που μας αγαπάει, δηλαδή του Θεού». Και συνεχίζει «έχω απόλυτη πεποίθηση και βεβαιότητα, πως ούτε ο θάνατος ούτε η ζωή, ούτε οι υπερκόσμιες δυνάμεις των ουρανών, ούτε οι περιστάσεις και τα γεγονότα του παρόντος βίου, ούτε αν δοξασθούμε με υπερβολική δόξα, ούτε αν ταπεινωθούμε με υπερβολική ταπείνωση, ούτε ακόμη μία άλλη πλάση διαφορετική από αυτήν που βλέπουμε, θα μπορούσε ποτέ να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού, όπως αυτή μας την φανέρωσε και την δίδαξε ο Ιησούς Χριστός.

Αυτό το μήνυμα του Αποστόλου των Εθνών είναι το αποτέλεσμα της μετάνοιας. Με την μετάνοια ο άνθρωπος από φοβισμένος γίνεται ατρόμητος, από μετριοπαθής γίνεται ζηλωτής, από δειλός γίνεται θαρραλέος, από μικρός μεγάλος, από αμαρτωλός άγιος!

Η οσία Μαρία η Αιγυπτία, το κατάφερε αυτό. Ας ζητήσουμε τις πρεσβείες της για να το καταφέρουμε και εμείς. Αμήν.